Hipotermia
Zimny wiatr rozwiewa ślad po niespełnionych marzeniach
Gdzieś tam głęboko na dnie mojego zmarzniętego serca
A ja nie umiem znaleźć w sobie światła, nawet w świetle dnia
Zimny wiatr rozwiewa ślad po niespełnionych marzeniach
Gdzieś tam głęboko na dnie mojego zmarzniętego serca
A ja nie umiem znaleźć w sobie światła, nawet w świetle dnia
Był jak papieros.
Szybko uzależnił, kosztował wiele i zbyt szybko się skończył.
Reprezentujesz sobą wszystko, czym gardzę.
Tłumiący uczucia,
bez duszy,
bez serca.
Jedyne co zaliczasz w rezultacie to chodnik.
A największą moją wadą było to, że kochałam na zabój jednego, jedynego faceta. Jego imię było moim mottem. Pierwszą literę miałam wytatuowaną na karku, wodę toaletową trzymałam w szafce, bo on tak pięknie pachniał. Spałam, wtulając się w jego bluzę, a w portfelu nosiłam jego zdjęcia. Tak. To prawda co mówiła mi przyjaciółka: to naprawdę była chora miłość. Psychiczne uzależnienie.
To nie jest tak , że mam Cię gdzieś. ja po prostu udaję mocniejszą niż jestem. udaję , że nie zwracam na Ciebie uwagi , próbuję Cię nie zauważać i staram się o Tobie nie myśleć. nie wiążę z Tobą żadnych nadziei , Twój wzrok zlewam jak nigdy dotąd , ale w głębi serca nie mogę bez Ciebie żyć..
Była po prostu… młodziutką istotką o dużych brązowych oczach…
Lubiła się śmiać, spotykać ze znajomymi, wierzyła w ludzi i w ich dobro.Kochała świat takim jakim był, akceptowała jego plusy i minusy.
Doszukiwała się we wszystkich dobra i ciepła, ale dorosła…
I uwielbiam kiedy jesteś taki cholernie zazdrosny o mnie.
Umiem
krzywdzić. jestem egoistką, rozpieszczoną księżniczką, pyskatą
smarkulą, prawdziwym oryginałem. ale w przeciwieństwie do tej blond
barbie, kochać potrafię doskonale.
Zrób mi tę przyjemność: kochaj mnie mimo wszystko.
Miałam
taki okres w życiu, że ukrywałam jak jest mi cholernie źle. Nie lubiłam
opowiadać o swoich problemach, życiu.. Ponieważ za bardzo mnie to
bolało. Ale dzięki przyjaciołom, otworzyłam się i teraz mam siłę i
odwagę, aby wyrazić ból, który dusi mnie od środka. A bywają w moim
życiu takie dni, że po prostu padam z nóg. I już nie narzekam jak
dawniej, ponieważ wiem, że sytuacja nie raz może być gorsza. Może
klęska, może rodzina, może zniknie przyjaźń. Robiąc ulubione rzeczy
zapominam o szarej rzeczywistości. Często przypadek i zbieg okoliczności
ważą o moim życiu, przez to nauczyłam się żyć z problemami.
Papieros
trzymany między dwoma palcami prawej ręki nie dawał nic
pożytecznego.Nic, a nic. A jednak paliła, dlaczego? Nikt tego nie
wie.Może chciała żeby po prostu przyszedł do niej i powiedział "rzuć to,
skarbie"
Bo widzisz, jeśli naprawdę kogoś kochasz, to nie zrezygnujesz z niego nigdy. Choćby nie wiem co zrobił, gdzie był i z kim był. Zawsze wracasz, nieważne jakby Cię zranił. Czekasz i zastanawiasz się co teraz robi, gapisz się całymi dniami na telefon, oczekując że zadzwoni. Jeśli kogoś kochasz, to o niego walczysz. Bezwarunkowo. O niego, o jego szczęście, o to żeby cieszył się każdym dniem, każdą chwilą. I nie poddajesz się – wiesz, że nie możesz się poddać, bo TA osoba jest wszystkim co masz na tym świecie, co Cię tu trzyma. Jest czymś więcej niż tlen, jest sensem każdego Twojego dnia, każdych Twoich wzlotów i upadków. A gdy upadasz, podnosisz się tylko i wyłącznie dla niej. Tak, to właśnie jest miłość.
Każda osoba, która pojawiła się w moim życiu miała jakieś znaczenie.
Każda sytuacja jaka się pojawiła miała wpływ na to jaka teraz jestem.
Każdy wie, jaka jestem. Każdy wie, że tak ciężko mi zapomnieć, tak
ciężko dojść do siebie. Tyle osób skrzywdziło mnie kłamstwami. To już
chyba codzienność. „Dla nie których kłamstwo to już nie wiem.. sposób
życia.” A to właśnie one są najgorsze. Można pół roku żyć w kłamstwie i
potem przez jakiś głupi portal społecznościowy typu Facebook i zdjęcia
dowiadujemy się prawdy. To jest najgorszy rodzaj bólu. Dowiedzieć się
prawdy nie od osoby, która cie okłamywała, ale przez przypadek. Ludzie
nie potrafią w oczy przyznać się do błędu.
